Η Νίκη και ο Γιάρι

Η Νίκη τελείωσε το Γ. Λύκειο το 1992, ήταν καλή μαθήτρια, αλλά την εποχή οι Πανελλήνιες ήταν δύσκολη περίπτωση. Δεύτερη δέσμη βλέπετε, ήθελε ο πατέρας να την κάνει γιατρό. Η μητέρα δεχόταν, οριακά, να γίνει και φαρμακοποιός. Τελικά πέρασε στα ΤΕΙ Αισθητικός και αποφάσισε (ο πατέρας) να ξενιτευτεί.

Ξανθούλα, ανοικτόχρωμη, κοντούλα, τσαχπινούλα, έφυγε για να σπουδάσει στην Αγγλία. Κάτι καλό σπούδαζε, κάτι πιασάρικο, management and administration and education and cooperation. Κάτι τέτοιο.

Εκεί γνώρισε τον Γιάρι. Ο Γιάρι ήταν Εσθονός, από το Ταρτού, τη δεύτερη πόλη της χώρας του. Ψηλός, ξανθός και αυτός, Βίκινγκ, από καλή οικογένεια με προσβάσεις στο διπλωματικό σώμα παρακαλώ.

Γνωριστήκαν και αγαπηθήκαν. Σπούδαζαν στο ίδιο Πανεπιστήμιο (Διεθνείς Σχέσεις ο Γιάρι) δεν θέλει και πολύ το πράγμα. Η Ελληνίδα και ο Εσθονός, ωραίο ζευγάρι, ειλικρινά.
Με τον καιρό αποφάσισαν να σοβαρέψουν τη σχέση τους. Ο Γιάρι ήταν καλό παιδί, όλους τους προηγούμενους μήνες έκανε προσπάθειες και είχε μάθει κάτι τσάτρα πάτρα ελληνικά: Τι κάνετε, πως είστε, που είναι η κουζίνα, ο κήπος είναι ανθηρός κλπ.

Τυπική η Ελληνίδα η Νίκη τον κάλεσε να γνωρίσει τους δικούς της. Συνταξιούχος του Τ.Σ.Α. ο πατέρας, κιμπάρης και βαρύς. Οικιακά η μητέρα. Τον έφερε στη πόλη, στη γειτονιά, έξω ο κόσμος να δει τον γαμπρό. Μη σας μοιάζει περίεργο, μικρή η γειτονιά.

Πέρασα και εγώ, τυχαία, να πάρω μια φίλη για ένα ποτό.

Δεν ήταν έτοιμη και σκέφθηκα να κατέβω, και επί την ευκαιρία να δω και τον γαμπρό.

Δεν τον πρόλαβα, αντίθετα πρόλαβα την μητέρα της φίλης μου, καθόταν στην άκρη του δρόμου κρατούσε ένα άδειο ταψί και συζητούσε με δύο γυναίκες.Αφού χαιρέτισα ρώτησα, προσπαθώντας να το κάνω να φανεί τυπικό: Ήρθε ο γαμπρός του κυρ Τάσου, ο αρραβωνιαστικός της Νίκης? Καλό παιδί, πως σας φάνηκε?

Πλησιάζει στο αυτί μου, η γειτόνισσα, και μου λέει: Ρωσοπόντιος είναι.