Κάποια στιγμή, σε μια χώρα, σχετικά μακριά, υπήρχε ένας πύργος.
Ο πύργος αυτός ήταν δίπλα στη θάλασσα και όλοι οι επισκέπτες έλεγαν τι ωραίος που ήταν, πόσο διαλεχτά ήταν τα υφαντά και τα στολίδια του.
Έλεγαν τι τυχερός είναι ο κτήτορας και η δεσποσύνη του, που τέτοιο πύργο δίπλα στη θάλασσα, ορίζουν.
Όμως μόνο αυτοί ήξεραν πόσο μάταια είναι όλα τούτα και ότι ο πύργος αυτός κάποια στιγμή θα γκρεμιστεί και θα παρασύρει όσους έχουν την ατυχία να είναι μέσα.
1 comment:
τι ανειπωτη ευτυχια να χανεσαι μαζι με αυτον που αγαπας στο απογειο του ερωτα..
Post a Comment